http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.mataf
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
صفحه اصلی http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/home
ارتباط با ما http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/contactus
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/about
روايتگر :: پايگاه جامع راويان كشور - چرا برخی از امامان به دست همسران خود کشته می شدند
لطفا صبر کنید
چرا برخی از امامان به دست همسران خود کشته می شدند؟
چرا برخی از امامان به دست همسران خود کشته می شدند؟
باید به این نکته توجه کنیم که وقتی می گوییم همسر امام، این لزوماً به معنای همدلی و همراهی با امام نیست. نباید تصور کنیم که وقتی دو نفر با یکدیگر ازدواج می کنند، حتماً هم عقیده و همدل باشند.

چرا برخی از امامان به دست همسران خود کشته می شدند؟

باید به این نکته توجه کنیم که وقتی می گوییم همسر امام، این لزوماً به معنای همدلی و همراهی با امام نیست. نباید تصور کنیم که وقتی دو نفر با یکدیگر ازدواج می کنند، حتماً هم عقیده و همدل باشند. خصوصاً اینکه این مسئله در دوران صدر اسلام نوع رابطه زناشویی و خانوادگی با امروزه تفاوت هایی داشته است. امامان عزیز ما همواره در طی مسیر زندگی تبلیغی خود، انسان های منحرفی را دیده و یا دشمنان و مغرضانی داشته اند. گاه تربیت و نصیحت ائمه معصومین در ایشان مؤثر واقع شده و گاه بی اثر بوده است. در زندگی زناشویی، به خاطر رابطه نزدیک زن و شوهر، گاه تأثیر و تأثرات شدید تر، گاه خفیف تر و گاه بر عکس است. مثلا در تاریخ اسلام، گاهی مردان مسیر انحراف یا غفلت را می پیموده و به وسیله زن خانه هوشیار می شده اند. همانند زهیر که توسط همسر خود راه را پیدا کرد. یا بر عکس مردانی که موجب هدایت زنان خود شده اند و مسیر حق را بر ایشان نمایانده اند. همچون پیامبر گرامی اسلام که اسلام را بر خدیجه عرضه نمود و ایشان نیز ایمان آورد. اما در کنار این حقیقت، مواردی نیز وجود دارد که علی رغم اینکه مرد به نور نبوت یا امامت مزین بوده است، همسر وی از تبعیت راه حق خود داری نموده است. همچون همسر حضرت لوط(علیه السلام) و همسر امام حسن مجتبی(علیه السلام). که البته این خود نشانگر اختیار و آزادی ارادی انسان در انتخاب مسیر حق و عدم جبر و قهر است.

امام در مسیر تبلیغ دین، به صراحت قرآن باید به خانه خویش نیز نظر داشته باشد. که فرمود:

وأمر أهلک بالصلاة واصطبر علیها

وخانواده ات را به نماز فرمان ده و بر آن پایدار باش[1]

اما گاهی همسر امام، نه تنها انحرافی در عملکرد و یا حتی در عقاید خود دارد، که در اصل دشمن امام بوده و با توطئه وارد خانه امام شده است. لذا بنابر این اصل که پیامبر و امام، علی رغم علم لدنی و غیبی خود، هیچگاه از آن در مسیر معمول تبلیغ دین و زندگانی دنیا استفاده نکرده اند، خود را به سرنوشت الهی سپرده و همچون انسان های عادی به همسران خود رفتاری در خور داشته اند.




[1] سوره مبارکه طه،آیه 132