http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.mataf
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
صفحه اصلی http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/home
ارتباط با ما http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/contactus
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/about
روايتگر :: پايگاه جامع راويان كشور - آیا
لطفا صبر کنید

آیا صحیح است که سلیمان ابن صرد خزائی، که در قیام توابین به خونخواهی امام حسین(ع) به شهادت رسید، به امام حسن (ع) گفته است یا مذل المؤمنین؟

تعداد بازديد:403

آیا صحیح است که سلیمان ابن صرد خزائی، که در قیام توابین به خونخواهی امام حسین(ع) به شهادت رسید، به امام حسن (ع) گفته است یا مذل المؤمنین؟

این جمله در طول تاریخ به افراد متفاوتی نسبت داده شده و گاه به اسم گروهی از شیعیان ثبت شده است. از جمله این افراد که سخن فوق بدانها منسوب است، جناب سلیمان ابن صرد خزائی است.

در کتاب شرح احقاق الحق[1] به نقل از دکتر محمد ماهر حمادة آمده است: سلیمان بن صرد خزاعی هنگام عقد و قرارداد صلح در عراق نبود، زمانی که به عراق آمد، با تعدادی از شیعیان بر امام مجتبی (ع) وارد شد و گفت: السلام علیک یا مذل المؤمنین ... سپس گفت: از بیعت شما به معاویه در عجبم، شما در حالی با معاویه صلح کردی که به جز شیعیانت از بصره و حجاز صد هزار جنگ جو از مردم عراق را به همراه داشتی.

سخن فوق اساساً دورغ و تهمتی نا روا به چنین شخصیت عظیم و بزرگواری است. برای رد این سخن کافی است بدانیم که:

·         جمله­ی نقل شده از نظر سندی کاملاً ضعیف است. محمد ماهر حمادة که نویسنده کتاب احقاق الحق است، ار نویسندگان معاصر بوده و ر این نقلش به هیچ سندی اشاره نکرده است. بنابر این سخنش فاقد سند است. از سوی دیگر ممکن است گفته شود، وی این سخن را از کتاب امامت و سیاست که از منابع قدیم است، نقل کرده. که باید گفت، نویسنده کتاب امامت و سیاست، ابن قتیبه است که وی نیز این نقل را بدون سند آورده است.

·         صدور چنین سخنی از شخصیتی به عظمت سلیمان که همواره در رکاب امام علی(ع) بوده و در جنگ های جمل و صفین، شمشیر می زد، بعید و دور از باور است.

·         سلیمان همواره در متن حوادث دوران امامت حضرت علی (ع) بوده و براحتی می توانسته است، تغییر احوالات سپاه اسلام را درک کند. او می دانست که این رقم(صد هزار) جنگجو را نه امام علی(ع) داشت و نه امام حسن (ع). این درحالی است که صاحب کتاب اعیان الشیعة نقل می کند: سلیمان بعد از جنگ صفین خدمت امام (ع) آمد - بعد از آن که حضرت به معاویه نامه نوشت - در حالی که صورتش از ضربه شمشیر مجروح بود، زمانی که علی (ع) به چهره اش نگاه انداخت، این آیه را تلاوت کرد: و من المؤمنین رجال صدقوا ... (از مؤمنان مردانى هستند که به پیمانى که با خدا بسته بودند وفا کردند. بعضى بر سر پیمان خویش جان باختند و بعضى چشم به راهند و هیچ پیمان خود دگرگون نکرده‏اند.)[2] و فرمود:  تو از منتظران و از کسانی هستی که مصداق این آیه هستی. پس سلیمان گفت ای امیرمؤمنان اگر اعوان و انصاری می یافتم هرگز نمی گذاشتم این نامه نوشته شود.

باید گفت با این شناختی که سلیمان از وقایع و حوادث داشت، چگونه می گوید صد هزار جنگ جو در پشت سر امام حسن (ع) ایستاده است؟!!. در حالی که امام (ع) درباره جنگ با معاویه با یاران و شیعیانش مشورت کرد، اکثر آنها خواهان صلح بودند!

·         تمام منابعی که زندگی نامه سلیمان بن صرد را ذکر کرده اند، این حرف زشت را بیان نکرده اند. بلکه تماماً از وی به نیکی یاد کرده اند. مرحوم آیت الله خوئی درباره سلیمان می نویسد: در عظمت شأن و مقام سلیمان هیچ تردیدی وجود ندارد؛ چرا که فضل بن شاذان به این بزرگی شهادت داده است.[3]

·         کسی که همراه امام علی در جنگ صفین و جمل است، و از سوی دیگر آنقدر به مقام امامت معرفت دارد که در قیام توابین خود را فدای حسین می کند، بعید است مقام امامت و عمق درایت امام حسن را نفهمیده باشد و چنین جمله ای گفته باشد.

 



[1] احقاق الحق، ج 26، ص 531.

[2] احزاب، 23.

[3] خوئی سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج 8، ص 271.

كاربر ثبت كننده:ravayat