http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.mataf
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
صفحه اصلی http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/home
ارتباط با ما http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/contactus
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/about
روايتگر :: پايگاه جامع راويان كشور - امام
لطفا صبر کنید

امام صادق(ع) در روایتی می فرمایند منظور از فاحشه مبینه که در خداوند در سوره احزاب بیان داشته، عایشه است. آیا این حرف صحیح است؟

تعداد بازديد:421

امام صادق(ع) در روایتی می فرمایند منظور از فاحشه مبینه که در خداوند در سوره احزاب بیان داشته، عایشه است. آیا این حرف صحیح است؟

خداوند در آیه 30 سوره مبارکه احزاب درباره زنان پیامبر می فرماید:

یا نِساءَ النَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ وَ کانَ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیراً

اى زنان پیامبر! هر کدام از شما گناه آشکار و معصیت فاحشى انجام دهد، عذاب او دو چندان خواهد بود، و این براى خدا آسان است.[1]

فاحشه در لغت عربی به گناهی گفته می شود که علاوه بر ممنوعیت شرعی، دارای قبح عقلی هم باشد.[2] به عنوان مثال ظلم به والدین، از جمله گناهانی است که هم ممنوعیت شرعی داد و هم صرف نظر از شرع، عقل نیز به خطا بودن آن پی می برد. شاهد آن سخن خداوند است - إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِیتاءِ ذِی الْقُرْبى‏ وَ یَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ وَ الْبَغْیِ.[3] که فحشا را از منکر جدا می‌‌کند. البته در برخی مواقع این اصطلاح در مورد زن زانیه نیز به کار برده شده است، که نمی تواند مراد همیشگی این آیه باشد.

خداوند در این آیه به زنان پیامبر گوشزد می کند که گناهان ایشان مانند گناهان سایر زنان نیست و به خاطر اینکه همسر پیامبر اند، عذابی دو چندان دارد. از سوی دیگر هیچ دلیل تاریخی، شرعی و روایی بر فساد اخلاقی و یا ناپاکدامنی عایشه وجود ندارد. لذا به صراحت می توان گفت آنچه منظور امام صادق علیه السلام بوده است، جریان خروج عایشه بر امام زمان خود و امیرالمومنین بوده است. چنانچه در تفسیر علی ابن ابراهیم دو روایت می خوانیم که آیه را چنین تفسیر نموده است:

حدثنا محمد بن احمد قال: حدثنا محمد بن عبد الله بن غالب عن عبد الرحمان بن أبی نجران عن حماد عن حریز قال:سألت أبا عبد الله علیه السلام عن قول الله عز و جل: یا نِساءَ النَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ قال: الفاحشة الخروج بالسیف[4]

چنانچه می خوانیم امام صادق(ع) دراین آیه مراد از فاحشه مبینه را خروج با شمشیر می داند. در روایتی دیگر نیز می خوانیم که:

محمد بن العباس، قال: حدثنا الحسین بن أحمد، عن محمد بن عیسى، عن یونس، عن کرام، عن محمد بن مسلم، عن أبی عبد الله (علیه السلام)، قال: قال لی: «أ تدری ما الفاحشة المبینة؟ قلت: لا. قال: «قتال‏ أمیر المؤمنین (علیه السلام)» یعنی أهل الجمل.[5]




[1] آیه 30 سوره مبارکه احزاب

[2] طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏10، ص 498، تهران، اسلام، چاپ دوم، 1378ش.

[3] نحل، آیه 90.

[4] عروسى حویزى، عبد على بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج 4، ص 268، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، 1415ق؛

[5] بحرانى، سید هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، ج 4، ص 441، تهران، بنیاد بعثت، چاپ اول، 1374ش.

كاربر ثبت كننده:ravayat