http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.mataf
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.varesoun
صفحه اصلی http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/home
ارتباط با ما http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/contactus
http://www.ravayatgar.org/beta/http://www.ravayatgar.org/beta/fa/about
روايتگر :: پايگاه جامع راويان كشور - مردمي
لطفا صبر کنید
صفحه اصلی>ايثار و شهادت>خاطرات موضوعي>مردمي
شهيدي كه خودش را دانش آموز معرفي كرد تا به او پست ندهند!
شهيدي كه خودش را دانش آموز معرفي كرد تا به او پست ندهند!
سال آخري بود كه از دانشگاه تربيت بدني معلم دانش آموخته مي‌شد؛ ولي علاقه‌اش به جهاد باعث شد كه به جبهه بيايد. شب اول اعزام، در چادر گردان امام محمدباقر(ع) نشسته بوديم و منتظر تقسيم‌بندي نيروها.
مادر ايران زمين
مادر ايران زمين
از در ستاد پشتيباني جنگ بيرون رفت ...
قوطي خالي كمپوت
قوطي خالي كمپوت
ﻭﻗﺘﯽ تو جبهه ﻫﺪﺍﯾﺎﯼ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺩﺭ ﻧﺎﯾﻠﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﯾﮏ ﻗﻮﻃﯽ ﺧﺎﻟﯿﻪ ﮐﻤﭙﻮﺗﻪ ﮐﻪ ﺩﺍﺧﻠﺶ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺳﺖ!
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ:
معرفي شهيد حسين حيدري
زندگينامه و يك خاطره از شهيد حسين حيدري
شهيد حسين حيدري در پانزدهم شهريور سال1347 در خانواده اي مذهبي در يكي از محله هاي قديمي تهران بدنيا آمد. او ازهمان كودكي با احكام و ارزش هاي اسلامي آشنا و ريشه هاي اعتقادي و اخلاق در وجودش مستحكم شد؛ به ‌طوري كه از سن ده سالگي نماز مي‌خواند و روزه مي گرفت.
سردار شهيد حاج علي محمدي‌پور
كارگر كارخانه ذوب مس سرچشمه خط شكن كربلاي 5
خدايا خودت خوب مي‌داني كه زندگي تلخ‌ترين چيز برايم شده از همه چيز دنيا استعفا داده‌ام. لحظه‌اي‌ نيست كه مرگ از نظرم دور شود. نزديك بودنش را احساس مي‌كنم اما يك دلهره‌اي دارم از اينكه كشته شوم و شهيد نباشم؛ واي بر من!
خاطرات سه راهي مرگ در شلمچه
بر خلاف شب و روز اول، آتش دشمن خيلي سنگين شده بود و اين براي امثال من كه گول آرامش لحظات اوليه‌ي ورودمان را خورده بوديم، شوكه‌كننده بود. يك آمبولانس تويوتا، مجروح‌هاي پست امداد را سوار كرد تا به عقب منتقل كند. ماشين پر بود؛ اصلا جاي خالي نداشت.